|
|
|
|
Veiligheid. Op deze pagina en de gelinkte pagina willen we de actuele onderwerpen die betrekking hebben op de veiligheid in onze wijk onder de aandacht brengen. Of het nu gaat om Duurzaam Veilig, Slechte verlichting, of aanverwante zaken, zijn we van mening dat ook de inbreng van bewoners van groot belang kan zijn. Bent u van mening dat er zaken zijn die eens extra belicht moeten worden op deze site danwel in de wijkkrant. Mail ons dan.
Veiligheid: Een woord dat steeds vaker valt in Nederland. Veel mensen maken zich zorgen. Zij willen dat er iets wordt gedaan om de veiligheid te verbeteren en kijken vooral naar de overheid. De politie moet meer optreden op straat, justitie moet hardere straffen eisen en de gemeente moet de problemen in buurten aanpakken. Vaak verwijst men daarbij naar vroeger. Toen was het wel anders. Toen had je nog gezag. Wie twijfelde aan de regering, het koningshuis? Als je een agent zag, dan maakte je dat je weg kwam. Als de leraar zei dat je je mond moest houden, dan deed je dat en als de directeur zei dat je kon gaan, dan ging je. Het gezag had immers gesproken. Van die slaafs aandoende gehoorzaamheid is al langer niet meer sprake. Waar vroeger gezag gemakkelijk werd geaccepteerd, lijken we nu grote problemen te hebben met de acceptatie van gezag. Grote groepen trekken zich nauwelijks meer iets aan van wat de leraar of de politie zegt. Sterker nog, als een corrigerende opmerking niet bevalt dan zijn gewelddadige, of tenminste agressieve, reacties aan de orde van de dag. Klachten van conducteurs in trein, bus of tram, van toezichthouders, van politie, vanuit het onderwijs, de sociale dienst, de zorg en vanaf het voetbalveld wijzen alle in dezelfde richting. Je mag mensen geen strobreed in de weg leggen. Iedereen moet vooral kunnen doen waar hij of zij zin in heeft zonder met anderen rekening te houden. En waag het niet er iets van te zeggen, dan zul je er van lusten! Je mag alleen nog respect betonen. Er wordt respect gevraagd, vooral door degenen die zelf niet voorop lopen in het betonen ervan. De geringe acceptatie van gezagsbeïnvloeding speelt niet alleen tussen ‘gewone’ burgers enerzijds en burgers, die met een zekere machts- of gezagspositie zijn bekleed, anderzijds. Het speelt ook tussen burgers onderling. Een somber beeld. Meer en meer valt te horen dat er stevig moet worden opgetreden om mensen weer in het gareel te krijgen. Gezag moet dan maar worden afgedwongen. Het is echter de vraag of alleen stevigheid wel het juiste antwoord is op de ervaren problemen.
In hun werkwijze horen dus wijk- en buurtbewoners meer centraal te staan dan de professionals. En dan hebben we het dus over al degenen, die in wijk wonen en in de wijk werken: zoals o.a. opbouwwerkers, jeugd- en jongerenwerkers, wijkagenten, medewerkers van woningbouwcorporaties, wijkwerkers van de gemeente, denk aan GGD en ook aan RIAGG. Zij staan centraal niet in gedachte, maar in contact, gesprek, confrontatie en alle andere vormen van communicatie. Dit professionele omgaan met veiligheidsvraagstukken vergt een grote en specialistische kennis. Dan zijn andere manieren van optreden nodig dan de meeste van die professionals gewend zijn. Andere vaardigheden ook. Een andere aanpak van onveiligheid is wenselijk.
Vertrekpunt is dus dat de veiligheid in onze gemeente alleen kan verbeteren door samenwerking. De politie kan niet voldoen aan alle verwachtingen, hulpverleners kunnen niet alle problemen oplossen en het beleid van de overheid heeft onontkoombaar een slechts beperkte invloed. Uit die gedachte is sociale zelfredzaamheid ontstaan. Doel is het vermogen van mensen te vergroten bij het vinden van een antwoord op wat zij als onveilig ervaren. Dat betekent onder meer het leren omgaan met potentieel bedreigende situaties, een ruzie beslechten voordat de zaak escaleert, graffiti verminderen door de dadertjes op hun gedrag aan te spreken, een ontmoetingsplaats voor jongeren regelen, conflictbeheersing tussen verschillende groepen wijkbewoners, gezamenlijk werken aan de afsluiting van achterpaden/brandgangen, waardoor de veiligheidsgevoelens worden verbeterd, voorkomen van vervuiling en verloedering, ga zo maar door. Vele vragen spelen daarbij een rol: wat moet ik doen als ik word bedreigd, hoe ga ik om met mijn gevoelens van onveiligheid, hoe kan ik een overlastveroorzaker tot bedaren brengen? Veel zaken, die als bedreigend worden ervaren, blijken door mensen zelf te kunnen worden aangepakt, mits zij voldoende zelfvertrouwen en voldoende sociale vaardigheden hebben. Dit is wat wordt bedoeld met de term sociale zelfredzaamheid. Uiteraard zijn er altijd mensen geweest, die zelf de daad bij het woord voegden, maar (te) velen zijn het ook verleerd. Het gaat bij sociale zelfredzaamheid veelal in de eerste plaats om zelfbescherming. Maar het begrip is in ruimere zin van belang. Maar het gaat ook om het bevorderen van gemeenschapszin, om het gevoel van saamhorigheid en om het overbruggen van tegenstellingen. Kortom, mensen bewust maken van het feit, dat zij hun eigen leefsituatie in positieve zin kunnen beïnvloeden. Als zij hun eigen veiligheid in gunstige zin kunnen beïnvloeden, zal hen dat een positief gevoel geven. Eigen oplossingen werken nu eenmaal altijd beter dan oplossingen, die door anderen worden aangedragen. |
|
U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website
verzenden aan
webmaster@sbon.nl.
|
